Neste volume compílase a narrativa inédita e dispersa de Luísa Villalta, agrupada arredor de cinco bloques: Preludios e fugas, Cartas de amor, Manual de cartas de amor, Logos e Mil caracteres. Textos que poñen de relevo, unha vez máis, o carácter multixenérico da escrita de Villalta, e colócana á altura da poeta e a ensaísta, se fose posible separalas, pois, como ela dixo, todas as palabras son reflexión rítmica sobre a música da existencia.
