MILIO'L DEL NIDO / SASTRE, ALBERTO
MILIO DEL NIDO: Quiciabes seyan los mieos una de les coses que más marquen les velees de los críos perante la neñez; y cada unu tien los mieos que tien, hai de toles clases: al mar, a les altures, a la soledá, a la escuridá... Delles veces pasen los años y, anque yá nun yes un neñu, el mieu sigue ehí, a la gueta, esperándote detrás d'una puerta pesllada o a la revuelta d'un camín ente los árboles, y tienes qu'enfrentate a él pa poder siguir p'alantre, y ye nesi momentu, cuando vas enfrentate, cuando te da'l respigu, y esi respigu, esi, igual ye la cosa más prestosa de tol asuntu. Solo pol respigu merez la pena pasar el mieu.
Álbum ilustráu nel que dos hermanos, xuntu cola so madre, treslládense a una casona antigua y misteriosa al pie de un faru, nel que'l padre va empezar a trabayar. Tou paecía muuy aburríu pero... ¡ZAS! unos ruios y figures estrañes nel faru... faen pasar momentos espeluznantes a los protagonistes.
